صفحه اصلی / دوره های آموزشی / سازه های فولادی / جلسه یازدهم معرفی سازه های فولادی
تبلیغات شما
معرفی سازه های فولادی
علی رضایی
۲ شهریور, ۱۳۹۵ یک دیدگاه بگذارید 376 بازدید

جلسه یازدهم معرفی سازه های فولادی

جلسه یازدهم معرفی سازه های فولادی

معرفی سازه های فولادی

مصالح چوبی

چوبهایی که در ساختمان به مصرف می رسند، به یکی از صورتهای طبیعی یا مصنوعی هستند چوبهای طبیعی در اسکلت ساختمانهای چوبی، ساخت در و پنجره، نرده، قفسه های چوبی، مبلمان، قالب بندی، اجزا و ملحقات آن، ایجاد داربست و حایل به منظور جلوگیری از ریزش ساختمان و خاک، شمع کوبی و کارهای تزئینی و نازک کاری مانند قرنیزها، دیوارپوشها، کف پوش ها، سقف پوش ها و بام پوش ها و سایر تجهیزات چوبی به مصرف می رسند. چوب های مصنوعی نیز نه تنها پا به پا و همراه با چوب های طبیعی در این قبیل کارها مصرف می شوند، بلکه در کارهایی مانند عایق کاری حرارتی نیز از آنها استفاده می شود.

از آنجا که چوب های طبیعی مستقیماً از درخت گرفته می شوند و ویژگیهای فیزیکی و مکانیکی آنها در انواع مختلف درخت و در جهات طولی، شعاعی و مماسی تنه درخت با یکدیگر متفاوت اند، لذا به ویژه در اثر تغییر رطوبت، بسته به اینکه در کدام قسمت درخت و از چه گونهای بریده شده باشند، معمولاً در رطوبت کمتر از نقطه اشباع فیبر دچار تغییر شکل های متفاوتی از قبیل پیچیدگی، تاب برداشتن و مانند این ها می شوند. از این رو بهتر است چوب را برای مصرف در کارهای در و پنجره سازی و درودگری خشک کرد و از تغییر رطوبت حفظ نمود. چوب های مصنوعی علاوه بر اقتصادی بودن، بسیاری از معایب چوب های طبیعی را ندارند و یا این معایب در آنها به حداقل کاهش یافته است.

درختها به گونه های پهن برگ و سوزنی برگ تقسیم می شوند. معمولاً چوب پهن برگان، سخت و چوب سوزنی برگان، نرم است و از این رو آنها را سخت چوب و نرم چوب نیز نامیده اند، ولی این مطلب یک قاعده کلی نیست ، استثناهایی بلکه نیز وجود دارد.

از آنجا که حشرات، جانوران دریایی، قارچ ها، میکرو ارگانیسم ها، آتش و رطوبت موجب بروز صدماتی شده و عمر، دوام و قابلیت بهره وری چوب را کاهش می دهند، معمولاً از چوب خام کمتر استفاده می شود. برای جبران این نقاط ضعف، چوب را عمل می آورند (میپرورانند) بدین منظور با استفاده از مواد شیمیایی ویژه چوب را ضد عفونی می کنند تا موجودات زنده به آن حمله نکنند، اثر آتش در آن کند گردد و جذب رطوبت آن نیز کم شود. همچنین برای افزایش وزن ویژه و بالا رفتن مقاومت، آن را زیر فشار قرار می دهند و متراکم می سازند. باید توجه داشت که مصرف مواد شیمیایی در عمل آوردن چوب به منظور بهبود برخی ویژگی های آن، می تواند سبب بروز برخی معایب مانند زنگ زدگی و خوردگی اتصالات فلزی درون چوب و کاهش رنگ پذیری سطح آن گردد.

  • تخته چندلا از قرار دادن تعدادی لایه های بریده شده از درخت به صورتی که جهت الیاف در لایه های مجاور عمود بر هم باشد و پرس کردن لایه ها به همراه چسب مناسب به دست می آید. تعداد لایه ها فرد بوده و لایه های رویی از چوب مرغوب، خوش بوم و خوش نما انتخاب می شوند. تخته سه لا برای روکش درب و نظایر آن مصرف می شود و تخته های پنج لا و هفت لا و بیشتر برای کارهایی مانند قالب بندی و اسکلت سازی به کار می روند. لایه های تخته چندلا از تنه درخت بخار داده، به روشهای گوناگون بریده می شوند. این روش ها عبارتند از اره کردن، قاچ کردن، برش دوار (لوله ای) و برش نیم دایره ای. برش دوار از همه متداول تر است و لایه ها از دوران تنه درخت در حول محور خود در برابر تیغ های موازی محور به دست می آیند. روکش های تزئینی نیز به همین روش و معمولاً از درختان سخت چوب مناطق حاره ای، مانند گردو، سنجد، زیتون، بلوط و نظایر آن تولید می شوند و ضخامت آنها حدود ۶ تا ۹ میلیمتر است. در کشورهای صنعتی تخته چندلا را بر حسب ضخامت، مصرف در داخل ساختمان یا خارج از آن، نوع چوب مصرفی در آنها، نوع روکش، وزن ویژه و نوع مصرف شامل تزئینی، قالب بتن و سازه ای، گروه بندی و استاندارد کرده اند.

3لا

  • تخته فیبری با استفاده از فیبر یا تار چوب که به روش های مکانیکی یا شیمیایی تهیه شده و پرس کردن خمیر حاصله از آبکش کردن تارها زیر فشار و گرمای زیاد به دست می آید. این محصول را در ایران به نام فیبر می شناسند. در صورتی که فیبر به روش خشک ساخته شود، چسب نیز در آن مصرف می شود. در هر صورت برای افزایش مقاومت و ضد آب کردن و ایجاد سایر خواص مطلوب، موادی مانند
    پارافین و ضد آتش و ضد حشره نیز به خمیر افزوده می شود. در کشورهای صنعتی این محصول در انواع صلب، نیمه صلب و با وزن ویژه کم، متوسط و زیاد استاندارد شده و تولید می شود. ضخامت تخته فیبری از حدود ۲میلیمتر به بالا است که نوع نازک برای روکش در، انواع ضخیم تر برای تقسیم فضاهای ساختمان و انواع سبک وزن در عایقکاری حرارتی و جذب صدا (آکوستیک تایل) در ساختمان مصرف می شود.

 

3

 

  • نئوپان از برش، خرد کردن، سرند کردن و دانه بندی و خشک کردن ضایعات چوب بری ها و سرشاخه ها و سایر زوائد کشاورزی و اختلاط آنها با چسب مناسب و مواد ضد آتش، ضد حشره و ضد آب و پرس کردن آنها زیر فشار و حرارت به ضخامت ۴تا ۲۵میلیمتر به دست میآید. در بعضی از انواع نئوپان، خرده چوب های درشت در دو طرف و ذرات ریز در میان تخته قرار می گیرند و در بعضی انواع آن، برعکس است. در هر صورت مقاومت ورقه ها در جهات مختلف یکسان است. این محصول که در ایران به نام نئوپان (یعنی نوتخته) شناخته شده، به راحتی اره می شود و پیچ و میخ در آن فرو می رود. بنا بر استاندارد کشورهای صنعتی نئوپان از نظر وزن مخصوص به سه دسته سبک، متوسط و سنگین گروه بندی و تولید می شود. مصرف انواع سبک در عایقکاری حرارتی و اقسام دیگر برای ساختن در، تیغه های جدا کننده قفسه ها و تجهیزات چوبی است. از انواع روکش طبیعی و مصنوعی نیز برای روکش کردن نئوپان استفاده می شود.

 

neopan

  • پارکت کف پوشی است که از باریکه های نازک چوب های سخت و خوش نقش مانند گردو، بلوط و
    زیتون ساخته می شود. چوب پارکت باید در برابر ضربه و سایش مقاوم باشد.

 

4

از خرده های چوب و سیمان، ورقه های سبکی به منظور عایقکاری حرارتی و قالب ماندگار ساخته
می شود.

 

در ایران به علت گرانی و کمبود چوب، ساخت ساختمان های چوبی با اسکلت کامل متداول نیست، ولی در نقاطی که چوب بیشتری در اختیار مردم بوده، استفاده از آن در ساختن ستون، تیر و خرپا مرسوم است.

انطباق با مشخصات و استانداردها

چوب های مصرفی در هر پروژه باید از نظر ویژگی های فیزیکی و مکانیکی، اندازه، ضخامت رنگ و نقش و سایر مشخصه های ظاهری با آنچه در نقشه ها، دستور کارها، مشخصات فنی خصوصی و سایر مدارک پیمان ذکر شده است، مطابقت داشته باشد. نمونه مصالح چوبی اعم از چوب های طبیعی و ساختگی قبل از مصرف باید به تصویب دستگاه نظارت برسد. ویژگی های فیزیکی و مکانیکی مصالح چوبی و روش های آزمایش آنها باید مطابق با استانداردهای ایرانی مورد تدوین یا تجدید نظر شده تا تاریخ انعقاد پیمان باشد. تا زمانی که استاندارد ایرانی در برخی موارد تدوین نشده باشد، در درجه اول استانداردهای ”سازمان بین المللی استاندارد “ISOو در صورت نبودن استاندارد بین المللی، یکی از استانداردهای معتبر کشورهای صنعتی ملاک عمل قرار خواهد گرفت.

ویژگیها و حداقل حدود قابل قبول

چوب های مصرفی باید از نظر بافت و ظاهر یکنواخت، تمیز و عاری از ترک و صمغ، فاقد تابیدگی، پیچیدگی و سایر معایب باشد. وجود گره، بن شاخه، قسمت های پوسیده و خشک شده، تجمع شیره گیاهی و صمغ در روی سطوح مرئی چوب، نشانه نامرغوب بودن آن است. رطوبت الوارهای مصرفی باید با شرایط اقلیمی و رویارویی و مورد مصرف آنها تناسب داشته باشد. میزان معقول رطوبت چوب هنگام نصب با توجه به شرایط فوق الذکر و محل مصرف به شرح جدول ۲-۶-۳ می باشد.

 

 

1

چوب مورد استفاده در قالب بتن باید از انواع صمغ دار مانند کاج و صنوبر باشد. در قالب بندی اعضایی از سازه مانند پی ها می توان از چوب سفید نیز استفاده کرد. برای شمع، شلاقی ها و پشت بند قالب حتی المقدور باید از چوب های محکم و مستقیم و بدون ترک استفاده کرد. مصرف چوب سفید خشک و مرغوب برای این قسمت ها بدون اشکال است.

برای سطوح بتن نمایان، چوب قالب باید کاملاً تمیز و پرداخت شده و می توان از چوب های ساختگی از انواع تخته های با روکش از مواد پلیمری که برای همین منظور تولید می شوند، استفاده کرد. مصرف تخته های یاد شده در سطوح بتنی عادی نیز مقرون به صرفه هستند، زیرا به دفعاتی بیشتر از چوب های طبیعی می توان از آنها استفاده کرد. این نوع تخته ها با ارائه سطوح صاف و تمیز سبب کاهش هزینه نازک کاری می شوند، زیرا به پرداخت و روغن مالی نیاز ندارند و به این ترتیب نه تنها گرانی آنها جبران می شود، بلکه در مجموع ارزان تر از قالب های ساخته شده از چوب طبیعی تمام می شوند. جذب رطوبت این تخته ها کمتر و پیچیدگی و تابیدگی آنها نیز ناچیز است.

چوبی که در ساخت درب، پنجره، نرده و نظایر آن به کار می رود، باید از انواعی نظیر کاج و صنوبر بوده و خشک و فاقد شیره گیاهی و ترجیحاً عمل آمده باشد. وجود رگه های مایل در چوب با انحرافی بیش از ۳سانتیمتر در هر متر طول نسبت به امتداد طولی الوار برای این گونه کارها مجاز نمی باشد.

چسب مصرفی در ساخت چوب های مصنوعی از اهمیت زیادی برخوردار است. چنانچه قرار است قطعه ی چوبی در معرض رطوبت قرار گیرد (در خارج بنا با بارندگی و در داخل با تعریق بخار آب مواجه گردد) باید در آن چسب ضد آب مصرف شده باشد، در غیر این صورت پس از گذشت مدت کوتاهی این قطعه دچار خرابی خواهد شد.

 

 

مواد و مصالح اتصال دهنده و نصب

چسب ها

چسب مورد مصرف در ساختن چوب های مصنوعی مانند تخته چندلا و نئوپان، و همچنین چسب هایی که برای اتصال قطعات چوبی به کار می رود، باید از بهترین و مرغوب ترین نوع چسب بوده، و با شرایط محیطی که قرار است کار چوبی در آن محیط اجرا شود، تناسب داشته باشد. مصرف چسب هایی که در آب وا می روند، در نقاط مرطوب ممنوع است. همچنین نباید از چسب های با منشأ حیوانی در نقاطی که امکان رشد قارچ، کپک، میکرو ارگانیسم ها و حشرات وجود دارد، استفاده شود، زیرا به رشد این گونه موجودات زنده کمک می کند ولی مصرف این چسب ها به همراه مواد ضد حشره و ضد قارچ بلااشکال است.

میخ، پیچ و دیگر مصالح اتصال

مصالح فلزی نظیر میخ، پیچ و وسایل اتصال قطعات باید از نوع زنگ نزن یا روی اندود باشند، وجود موادی که در عمل آوردن چوب به مصرف می رسند به ویژه مواد ضد آتش، در نقاط مرطوب سبب خوردگی فلزات درون چوب می شوند، از این رو در این گونه موارد باید برای به حداقل رساندن فساد، پیش بینی های لازم صورت گیرد.

حمل و نقل و نگهداری

بارگیری، حمل و باراندازی انواع مصالح چوبی باید با دقت انجام شود، به قسمی که ضایعات به حداقل ممکن برسد. مصالح چوبی باید در محل تمیز و سرپوشیده، جدا از هم دسته بندی شده و از تماس آنها با خاک، مواد مضر، رطوبت، یخ و برف جلوگیری شود. انبار مصالح چوبی باید دور از آتش و مواد قابل اشتعال بوده و برای اعلام و اطفای حریق احتمالی در آن تدابیر لازم اتخاذ شده باشد. انبار باید برای جلوگیری از حمله ور شدن موجودات زنده به مصالح چوبی به ویژه چوب هایی که خام و عمل نیامده باشند، از تهویه کافی برخوردار بوده و در صورت نیاز باید هر چند گاه یک بار با مواد ضد عفونی کننده و حشره کش نسبت به سم پاشی انبار اقدام شود.

 

دیدن سایر جلسات
تبلیغات شما

درباره ی علی رضایی

علی رضایی
علی رضایی هستم هدف من در راستای ایجاد این فضای آموزشی تبادل فکر، علم و فناوری است که جامعه مهندسی به شدت به آن نیازمند می باشد پس با تمام توان برای احیای این هدف می کوشم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

})